Reklama

Pedagog szkolny

 

Pedagog szkolny - mgr Helena Szaczuk

 

trzezwosc 2  

  • w roku szkolnym 2014/2015 pedagog przyjmuje w godzinach:

  • poniedziałek          8.30-13.30

  • wtorek - środa       9.30-14.30

  • czwartek - piątek   8.30-13.30

       

       

         

        Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy: 

          • Czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny.
          • Nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem.
          • Masz problemy rodzinne, znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej.
          • Masz problem i nie wiesz jak go rozwiązać.
          • Chcesz podzielić się swoją radością, sukcesem.
          • Chciałbyś z kimś porozmawiać.
          • Chciałbyś pomóc innym, nie wiesz w jaki sposób.
          • Masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić.

             Przyjdź także z każd.ą sprawą, z którą sam nie potrafisz sobie poradzić.

          Zadania pedagoga w Publicznym Gimnazjum nr 1  w Pionkach

          • pomoc wychowawcom klas w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb uczniów oraz analizowaniu przyczyn niepowodzeń szkolnych i trudności wychowawczych poprzez obserwację zachowania pojedynczych uczniów i klasy, rozmowy indywidualne i uczestnictwo w godzinach wychowawczych oraz innych spotkaniach z klasą, analizowanie wyników nauczania i ocen zachowania, rozmowy z rodzicami (opiekunami prawnymi), wywiady środowiskowe, udział w wywiadówkach i radach pedagogicznych, porady wychowawcze, prowadzenie lub organizowanie prelekcji i dyskusji na tematy ważne i interesujące młodzież;

          • określenie form i sposobów udzielania pomocy uczniom, w tym uczniom poprzez wydawanie opinii       i zaleceń dotyczących stymulowania rozwoju lub pokonywania przez uczniów trudności rozwojowych, wyrównywania braków i luk w nauce;

          • współorganizowanie zajęć dydaktycznych prowadzonych przez nauczycieli dla uczniów w tym: klas oraz, form integracyjnych, nauczania indywidualnego;

          • udzielanie pomocy psychologicznej i pedagogicznej uczniom realizującym indywidualny program lub tok nauki poprzez konsultacje dla uczniów, rodziców i nauczycieli;

          • koordynację działań podejmowanych na terenie szkoły z zakresu orientacji zawodowej, tj. organizowanie w odpowiednim czasie informacji (spotkania, prelekcje, wycieczki) ułatwiającej młodzieży wybór dalszego kierunku kształcenia i zawodu;

          • działanie na rzecz zorganizowania opieki i pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej poprzez informowanie rodziców i uczniów o możliwościach i procedurze uzyskania zasiłków, stypendiów i innych form pomocy materialnej oraz współdziałanie z instytucjami i organizacjami pozaszkolnymi udzielającymi wsparcia materialnego;

          • współpracę z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi i innymi poradniami specjalistycznymi w zakresie konsultacji metod i form pomocy udzielanej uczniom oraz w zakresie specjalistycznej diagnozy w indywidualnych przypadkach;

          • współdziałanie z organami szkoły, policją, sądami w przypadkach wykroczeń uczniów (naruszenie regulaminu szkoły lub prawa);

          • prowadzenie dokumentacji, tj. dziennika pedagoga oraz teczek indywidualnych dzieci i młodzieży zawierających dokumentację prowadzonych badań i czynności uzupełniających;

          • doskonalenia swoich kwalifikacji poprzez uczestnictwo w różnych formach doskonalenia i samokształcenia.



          egz

            Moje rady dla uczniów przyjetych do klas I

            Zostałeś przyjęty. Gratuluję !!! Widzisz, że nie było to trudne. Najłatwiejsze za Tobą. Teraz za to czeka Cię ciężka praca, inne przyjemności oraz moc wrażeń.

            1. W pierwszym miesiącu nie dostawałeś jedynek, ale miałeś dużo klasówek sprawdzających Twoje wiadomości. Pozwoliło to nauczycielom zorientować się, co już wiesz.
            2. Musisz nauczyć się uważnego słuchania i robienia notatek. Większość nauczycieli nie będzie już dyktowała. Sam powinieneś wyłapywać rzeczy najważniejsze i zapisywać je najlepiej czytelnie i w punktach.
            3. Będą wymagać od Ciebie większej samodzielności i aktywności. Czeka Cię dużo więcej nauki niż w podstawówce.
            4. Nie bój się pytać, jeżeli czegoś nie wiesz. Pamiętaj, że nie ma głupich pytań.
            5. Ucz się systematycznie, żeby nie narobić zaległości, szybko poprawiaj jedynki.
            6. Tutaj nie zaniżają ocen. To w podstawówce je zawyżali. Nie załamuj się niższymi ocenami.
            7. Picie i palenie nie przysporzy Ci dobrych przyjaĄni. Teraz taki szpan jest tępiony. Nie jesteś osobą gorszś od innych, żebyś w ten sposób musiał zwracać na siebie uwagę.
            8. Staraj się nie spóĄniać na lekcje i bądĄ kulturalny. Twoje zachowanie w szkole jest tak samo ważne, jak oceny.
            9. Pamiętaj, że aktywność na początku zapewni Ci spokój pod koniec roku.
            10. Staraj się nie zwracać na siebie uwagi, noś strój czysty, schludny, nie wyzywający.
            11. Szanuj siebie, nie daj się poniżać. O pomoc zwracaj się do wychowawcy lub pedagoga.
            12. Zdarza się tak, że stare przyjaĄnie kończą się w gimnazjum. Nie zrażaj się tym, szukaj nowych przyjaciół.
            13. Dystans między Tobą, a nauczycielem nie jest taki duży, jak Ci się wydaje. Staraj się go zrozumieć tak, jak chciałbyś żeby on zrozumiał Ciebie.
            14. Nie poddawaj się pierwszym niepowodzeniom. Nie bądĄ pesymistą, myśl POZYTYWNIE.

             

            Pora na Telesfora - dobre rady

             

             Chodzenie do szkoły nie musi być koszmarem. Ba! Może być nawet przyjemne - o ile poznasz i wprowadzisz w życie kilka patentów. Wtedy na pewno poradzisz sobie w ekstremalnych warunkach... szkoły.

            Dobra organizacja

            Zapakuj plecak i naszykuj ubranie wieczorem poprzedniego dnia. Unikniesz wtedy porannych poszukiwań czystej bluzki i będziesz mógł pomarudzić w łóżku dziesięć minut dłużej!

            Szkolna szata

            Jak cię widzą, tak cię piszą! To przysłowie jest bardzo prawdziwe. Ludzie oceniają cię po wyglądzie, a w szkole ocena twojego stroju może wpłynąć i na oceny... Nie polecamy fartuszka, ale twój szkolny strój nie powinien zwracać na siebie uwagi. Źle wpływają na ocenę nauczycieli zbyt krótkie spódniczki, bluzki odsłaniające pępek itp. Ubieraj się modnie, ale nie ekstrawagancko.

            Bratnia dusza

            Nic tak nie pomaga przetrwać szkolnej niedoli, jak przyjaciel od serca. Jeżeli udało ci się znaleĄć taką koleżankę, masz wiele szczęścia! Jeśli nie, to wiedz, że szczęściu można pomóc. BądĄ miły, wesoły i uczynny (poczęstuj kanapką, pomóż w lekcjach, podpowiedz), a koleżanki i koledzy będą do ciebie lgnąć.

            Praca domowa na wesoło

            Odrabianie lekcji wcale nie musi być przykrym obowiązkiem. Można pogodzić przyjemne z pożytecznym i po lekcjach spotykać się z koleżankami (każdego dnia u innej). Przysłowie mówi, że co dwie głowy to nie jedna, więc zadania lekcyjne powinniście zrobić w tempie ekspresowym i wystarczy wam czasu na ploteczki.

            Szkoła radości

            Szkoła może być miejscem, które odwiedza się z przyjemnością. Koniec końców, co może być fajniejszego od spędzenia całego dnia z koleżankami i kolegami! Jednak wiele zależy od twojego nastawienia. Nie myśl o szkole, jak o czymś strasznym, a potraktuj ją jako inną formę zabawy. Zobaczysz, kiedyś jeszcze za nią zatęsknisz...

            Szkolny teatr

            Marzysz o tym, by stanąć w światłach reflektorów? Na co czekasz? Możesz zostać gwiazdą teatru szkolnego. Jeśli w twojej szkole nie ma czegoś takiego, to sama załóż. Na pewno nauczyciele i dyrekcja poprą twoje działania, znajdziesz też wielu kolegów, którzy zgłoszą się do ciebie po role. A przed tobą stanie szansa zrobienia kariery w szkole, a może i na większą skalę...

            Przemóż się i przemów

            Jeśli na lekcjach siedzisz cichutko jak myszka i boisz się zabrać głos, bo wydaje ci się, że inni mają więcej do powiedzenia - musisz to zmienić! Nauczyciel docenia nie tylko wiedzę i inteligencję. Aktywność na lekcji może mieć znaczący wpływ na twoje oceny, a i koledzy zaczną cię bardziej szanować za odwagę i własne zdanie.

            Pięć wymówek, w które żaden nauczyciel nie uwierzy:

            1. Pan/pani tego nie zadała!
            2. Umiałam, ale... zapomniałam.
            3. Byłam chora... (na lenistwo).
            4. Pies zjadł mój podręcznik.
            5. Zapomniałam zeszytu z pracą domową.

            Pięć rzeczy, które złoszczą nauczycieli:

            1. Spóźnianie się... na każdą lekcję.
            2. Wpatrywanie się w okno w czasie lekcji. Obecność ciałem im nie wystarczy!
            3. Gadanie na lekcji - doprowadza do szewskiej pasji nawet najłagodniejszego nauczyciela.
            4. Ciągłe zapominanie podręcznika, zeszytu, czy innych pomocy naukowych.
            5. Liściki i śmiechy - nauczyciel to też człowiek, który może pomyśleć, że bawicie się jego kosztem.

             


            DLA RODZICÓW

            Pogadaj z nastolatkiem

            Według autora książki na temat wychowania nastolatków, Michaela Riery, do 11 roku życia dzieci zwykle mówią rodzicom wszystko. Mama i tata są dla nich najważniejszymi powiernikami. Z wiekiem to się zmienia - mówi Riera. Nastolatki zwierzają się przede wszystkim przyjaciołom, czasem nauczycielom lub psychologom. Rodzice są na ostatnim miejscu. A przecież to ojciec i matka mają większe szanse, by im pomóc. To właśnie nastolatki, które opowiadają rodzicom o swoich codziennych sprawach, rzadziej miewają kłopoty z nauką i są bardziej odporne na pokusy eksperymentowania z narkotykami i alkoholem. Jednak coraz więcej rodziców ma kłopoty w nawiązywaniu kontaktu ze swoimi nastoletnimi dziećmi. Oto siedem sposobów, aby zburzyć ścianę milczenia:

            1.Atmosfera słuchania

            Przeciętny nastolatek nie ma zwyczaju zasiadać do poważnej rozmowy z rodzicami. Dlatego trzeba stworzyć w domu taką atmosferę, żeby rozmowa była czymś najbardziej naturalnym. Nigdy nie wolno mówić dziecku, które chce pogadać: "Daj mi spokój, nie widzisz, że czytam gazetę". Rodzice powinni być zawsze gotowi wysłuchać dzieci. Nawet jeśli córka opowiada nam o błahej sprzeczce między jej jakimiś szkolnymi koleżankami, a my oglądamy ukochany serial w telewizji, nie złośćmy się. Albo przerwijmy opowieść mówiąc:"To ciekawe co mówisz, ale pozwól, że wysłucham tego po filmie" i potem sami powróćmy do tematu, albo odwróćmy głowę od telewizora i wysłuchajmy opowieści. Nawet małe dziecko musi mieć poczucie, że to co mówi jest uważnie słuchane. Dzięki temu nastolatek, mając coś naprawdę ważnego do powiedzenia, nie będzie czuł, że robi coś nadzwyczajnego, zwracając się z tym do rodziców. Najłatwiej to osiągnąć, poświęcając starszym dzieciom możliwie dużo czasu. Ważną a często niedocenianą okazją do wspólnego spędzania czasu jest posiłek. Według Instytutu Rodziny i Pracy, co piąty nastolatek rzadko lub nigdy nie jada z rodzicami. Dzieci czują się szanowane już przez sam fakt, że rodziców interesuje, co mają do powiedzenia przy stole.

            2.Sztuka konwersacji równoległej

            Najbardziej udane rozmowy z nastolatkami prowadzi się "równolegle" jak nazywa to Ronn Taffel, nowojorski psychoterapeuta i autor książki Rodzicielstwo z sercem. Chodzi o dialog, kiedy robimy coś wspólnie i zajęci tym wymieniamy uwagi mimochodem, nie patrząc sobie bez przerwy w oczy. Taka sytuacja, nie przypominająca w niczym bezpośredniej konfrontacji, jest niekrępująca zarówno dla rodziców jak i dzieci.

            3.Rady, a nie rządy

            W swojej książce Michael Riera powiada: "Dobre rady rodziców, nawet te najlepsze, budzą w nastolatkach sprzeciw. Młodzi ludzie nie znoszą, żeby nimi rządzić, chcą się wspólnie zastanawiać, znaleĄć w rodzicach cierpliwego słuchacza i sprzymierzeńca." Przede wszystkim nie należy wyrywać się z gotowymi receptami, kiedy wiemy, że nasz nastolatek popełnił błąd. Młodzi ludzie nie chcą słuchać biadania, jak to fatalnie narozrabiali, więc teraz mają zrobić to a to i kropka. Trzeba im raczej pomóc przemyśleć całą sytuację. Często zadziwi nas, do jakich wniosków potrafią dojść samodzielnie.

            4.Wspólny front

            Prawdopodobnie każde dziecko próbowało kiedyś używać oklepanego sposobu na załatwienie spraw po swojej myśli: "Ale tata powiedział, że mogę iść!" Nastolatki częściej próbują tej sztuczki, jeśli widzą, że rodzice się sprzeczają o różne rzeczy. Zasada jest prosta nie wolno kłócić się przy dzieciach. Oczywiście to łatwiej powiedzieć niż zrobić, czasami dzieci usłyszą kłótnię. Jeśli do tego dojdzie, należy zakończyć nieporozumienie przy dzieciach. Pokaże im się wówczas, że kryzys zażegnany i że znów rodzice są po jednej stronie barykady.

            5.Margines prywatności

            Nastolatkom potrzebne jest poczucie, że ich rodzice nie mają pełnej władzy nad ich życiem. Specjalne znaczenie ma własny pokój, lub choćby wydzielony tylko do ich dyspozycji kącik, do którego starsi zaglądają tylko na specjalne zaproszenie. Potrzeba prywatności nastolatków sprawia też, że odsuwaj się od rodziców emocjonalnie i fizycznie, unikają rodzicielskich czułości, odmawiają wspólnych wyjść. Jest to zwykły objaw dojrzewania. Jednak nawet, jeśli dzieci się odsuwają od nich, to wcale nie chcą, żeby oni też się od nich odsunęli.

            6.Pisanie

            Wielu specjalistów doradza rodzicom, aby pisali o tym, o czym nie potrafią powiedzieć dzieciom wprost, albo czego nastolatki nie chcą słuchać. Słowo pisane ma większą wagę, ludzie bardziej biorą sobie do serca prawdy, które można przeczytać wielokrotnie.

            7.Dobre i to

            Jeśli Wasz nastolatek niewiele Wam mówi, co jest normalne w tym wieku, to powinniście docenić chwile, kiedy się do Was zwraca w jakiejkolwiek sprawie. Nawet drobnej, błahej, dla nas absurdalnej lub nudnej.

            Specjaliści są zgodni, że wychowywanie nastolatków to sztuka wymagająca elastyczności ze strony rodziców. Jej podstawą jest zawsze szczerość. Nastolatki potrzebują przede wszystkim przewodnika: dojrzałej, mądrej osoby, do której mogą się zwrócić, kiedy czują się zagubione. Umiejętność spełniania tej roli może być dla rodziców Ąródłem nowej satysfakcji. Obserwowanie nastolatków, które przebijają się przez te trudne lata, uczą się, kim są i jak mają rozwiązywać swoje problemy - to jeden z najwspanialszych i najważniejszych etapów rodzicielstwa.

               

              Zmieniony (poniedziałek, 20 października 2014 06:20)

               
              Odsłon : 3039496
              Kalendarz
              «  maj 2017  »
              pwścpsn
              1234567
              891011121314
              15161718192021
              22232425262728
              293031